Οι μύθοι γίνονται τραγούδια – Απολογισμός

Συνέντεξη-MusicPaper.gr- Μύθοι του κόσμου

15094465_1283420201731882_6415760037992167087_n

Συνέντευξη στo musicpaper.gr  με αφορμή την συναυλία του Ελληνικού Σχεδίου στην Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών. link:

Συνέντευξη για το musicpaper.gr

Οι Μύθοι του Κόσμου Γίνονται Τραγούδια

Οι μύθοι του Κόσμου γίνονται τραγούδια

Για άλλη μία φορά συνεργάζομαι με το Ελληνικό Σχέδιο. Αυτήν την φορά σε μία  μουσική παράσταση για  παιδιά. Τραγούδια εμπνευσμένα από την μυθολογία  όλου του κόσμου. Εμείς  με την Καλλιόπη (Ευαγγελίδου), που έγραψε τους στίχους, φτιάξαμε 3 τραγούδια. Το πρώτο επηρεασμένο από την Ελληνική Μυθολογία και την διαδοχή στον θρόνο της εξουσίας των θεών στην Αρχαία Ελλάδα. 3 πατεράδες-θεοί που δεν θέλουν να χάσουν τον θρόνο τους από τους κληρονόμους (Ουρανός/Κρόνος/Δίας). Μετά εμπνευστήκαμε απο την “Άσπρη Πέστροφα”  έναν πολύ όμορφο Ιρλανδικό μύθο που μιλάει για τον σεβασμό στην φύση και στην παράδοση. Τέλος αποφασίσαμε να πλάσουμε τον δικό μας μύθο χρησιμοποιώντας  ένα παγκόσμιο μυθικό πλάσμα, την Γοργόνα. Έτσι φτιάξαμε την “Νόνα την Γοργόνα” μία καντινιέρισα του βυθού που το όνειρο της είναι να γίνει  σπουδαία  τραγουδίστρια. Όλα αυτά σε 2 παραστάσεις στην Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών  του ιδρύματος Ωνάση στις 3&4 Δεκεμβρίου 2016.

Η Νόνα η γοργόνα μεγάλη πριμαντόνα

μέσα σε μια καντίνα τις μέρες της περνά

σερβίρει τηγανίζει λουκάνικα πατάτες

με κέτσαπ με μουστάρδα κι άλλα μπαχαρικά.

Μα μέσα στο μυαλό της, το μέγα όνειρό της

μια μέρα σαν Τραβιάτα να ανέβει στη σκηνή …

ste_16

συντελεστές
Καλλιτεχνική επιμέλεια Κύκλου: Δημήτρης Παπαδημητρίου, Ραλλού Βογιατζή, Κώστας Φασουλάς, Τάσος Ρωσόπουλος
Συνθέτες: Άγγελος Αγγέλου, Κωνσταντίνος Ευαγγελίδης, Χρυσόστομος Καραντωνίου, Νεφέλη Λιούτα, Ηλίας Μαυροσκούφης, Νίκος Παπαδογιώργος, Χρυσοβαλάντης Σωτηρίου, Φένια Χρήστου
Κείμενο αφήγησης: Γιώργος ΚοροπούληςΣκηνοθετική επιμέλεια-Σκηνογραφία: Ηλίας Καρελλάς
Αφηγητής: Μανώλης Μαυροματάκης

Η αριστεία καταντάει ρετσινιά

Είναι μέρες τώρα που δεν μπορεί να ξεκολλήσει από το μυαλό μου αυτή η φράση του νέου υπουργού Παιδείας (εδώ 20:30). Σαν άνθρωπος που ασχολούμαι με την εκπαίδευση, που έχω σπουδάσει στην Ελλάδα, αλλά που έχω και δύο παιδιά που σε λίγο καιρό θα περάσουν από το ελληνικό σχολείο δεν μπορώ να κοιμηθώ (μεταφορικά αλλά και κυριολεκτικά) από την φράση του εκλεκτού-εκλεγμένου-άριστου της ελληνικής κοινωνίας υπουργού Παιδείας.
Αυτήν την φράση, ακόμα και να την πάρει πίσω, θα ήταν λάθος να την εκλάβω σαν αφέλεια ή βιασύνη. Είναι πολιτική αντίληψη, ιδεολογική προσέγγιση για την παιδεία και την κοινωνία. Δεν είναι καινούργια, ίσα-ίσα είναι μία πραγματικότητα που όλοι βιώνουμε, για αυτό με τυραννάει και τόσο. Άλλωστε όπως είπε και σε μία σαββατιάτικη πρωινή εκπομπή (29:00 και   μετά) ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κυβερνώντος κόμματος (Ν. Φίλης – δημοσιογράφος) είναι ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε την παιδεία. Το πρόβλημα του κ. Φίλη δεν είναι για το αν υπάρχουν πρότυπα (είναι απόφοιτος ο ίδιος ενός τέτοιου) αλλά το ότι τα παιδιά πρέπει να μπαίνουν με κλήρωση και όχι με τεστ δεξιοτήτων. Γιατί τα τεστ δεξιοτήτων εμπεριέχουν ταξικό διαχωρισμό. «Φτιάχνουμε παιδιά ελίτ από τα 12 χρόνια» (το πρόβλημα είναι αν θα φτιαχτεί με κλήρωση η ελίτ ή αν θα αξιολογηθεί πριν). Δηλαδή τόσα χρόνια που στα μουσικά γυμνάσια και λύκεια της  χώρας μπαίνουν τα παιδιά με ένα τέτοιο τεστ, έχει φτιαχτεί μία ταξική ελίτ μουσικών στην χώρα που εγώ, που δεν είμαι απόφοιτος τέτοιων σχολείων, δεν μπορώ να “σπάσω”. Δεν ξέρω αν έγινε με κλήρωση ο κ. Φίλης κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος.
Εδώ γυρνάμε στην αριστεία σαν ρετσινιά. Στα παιδιά που κάνω μάθημα μουσικής τα ρωτάω για τους βαθμούς τους στο σχολείο. Όλα σχεδόν είναι αριστούχοι. Βγάζει 19,2 και του λέω
-Είσαι δηλαδή ο καλύτερος στην τάξη!
– Όχι, μου απαντάει
– Από τα αγόρια όμως πρέπει να είσαι ο καλύτερος.
– Υπάρχουν άλλοι δύο, ο ένας έβγαλε 20 (άριστος παντού αυτός)
Στα σχολείο βρήκαμε την λύση για να αποφύγουμε την ρετσινιά σκέφτηκα. Θα είναι όλοι άριστοι. Όλοι 20. Έχω καιρό να πετύχω έναν που έχει βγάλει 16 ή 17. Όλοι αριστούχοι. Ακόμα και στα ωδεία δυσκολευόμαστε να βάλουμε “κακό βαθμό” στα παιδιά μην στεναχωρηθούν. (πόσο άδικο είναι αυτό για τα παιδιά που προσπαθούν  όμως). Έτσι αποφεύγουμε τις γκρίνιες από τα παιδιά, τους «κοινωνικούς ρατσισμούς» καταπολεμάμε τις ταξικές μας φοβίες και τους υστερικούς γονείς μαζί, που φωνάζουν και θεωρούν αδιανόητο το δικό τους παιδί να  υπολείπεται σε κάτι έναντι κάποιου άλλου. Λύνοντας λοιπόν το θέμα της ρετσινιάς στην δευτεροβάθμια στο πανεπιστήμιο χωρίς να υπάρχει αξιολόγηση των σχολών (όλες οι νομικές είναι ίδιες, όλες οι πολυτεχνικές κ.λ.π.) δεν υπάρχει θέμα για την εισαγωγή. Μέσα στο πανεπιστήμιο οι άριστοι μαθητές δεν απολαμβάνουν κανένα βέβαια προνόμιο. Δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα μέσα στο πανεπιστήμιο αν είναι άριστοι ούτε βέβαια τα πανεπιστήμια είναι συνδεδεμένα με την αγορά ώστε οι άριστοι να βρίσκουν πιο εύκολα πρόσβαση σε αυτήν. Καλύτερα να γραφτούν σε κάποια κομματική νεολαία, να κάνουν γνωριμίες, αυτό είναι πάντα πιο αρεστό στην ελληνική κοινωνία. Έτσι και στην τριτοβάθμια εκπαίδευση ξεμπερδέψαμε με την «ρετσινιά» (εκτός από την κομματική ρετσινιά που είναι απαραίτητη για να είσαι αξιοπρεπής Έλληνας. Δεν έχει σημασία το κόμμα, οι κωλοτούμπες συγχωρούνται, το να είσαι ανένταχτος δεν συγχωρείται. Το να είσαι απλά άριστος, δεν συγχωρείται)
Τελειώνοντας το πανεπιστήμιο και περνώντας στην ζωή του ενήλικα εργαζόμενου πολίτη προσπαθείς να μπεις στο δημόσιο ώστε να μην αξιολογείσαι (μόνο βάση της κομματικής σου ταυτότητας, αυτό το έμαθες στο πανεπιστήμιο)
Αυτή η αντίληψη/ιδεολογία, είναι – εννοείται δεν θα μπορούσε να είναι και αλλιώς – εναντίον της οποιασδήποτε αξιολόγησης γιατί έτσι θα προκύψουν κάποιοι άξιοι, δηλαδή – «κοινωνικός ρατσισμός». Θα προκύψουν κάποιοι καλύτεροι άλλων οι οποίοι θα πρέπει να ανταμειφθούν κιόλας πράγμα απαράδεκτο για την ελληνική πραγματικότητα αφού εδώ πρέπει να ανταμείβονται μόνο όσοι ανήκουν σε ένα κόμμα (οποιοδήποτε) και όποιοι γνωρίζουν καλά ή τους έχει υποχρέωση κάποιος που ανήκει σε ένα κόμμα (οποιοδήποτε) Έτσι όλοι δεν αξιολογούμαστε και δεν αξιολογούμε κανέναν. Ένας χυλός που ξεχωρίζουν μόνο οι πραγματικοί ολιγάρχες, οι κομματικοί. (και οι φίλοι τους)
Πως λοιπόν κύριε υπουργέ Παιδείας, υπεύθυνε για το πνευματικό μέλλον του τόπου, αυτός ο κόσμος που δεν αξιολογεί και δεν αξιολογείται θα μπορέσει να αξιολογήσει, να αποφασίσει και τέλος να ψηφίσει τους άριστους τους καλύτερους για να τον εκπροσωπήσουν στην βουλή στους δήμους στα συνδικαλιστικά τους όργανα κ.λ.π.  Εσείς, που κάποιος σας αξιολόγησε και σας τοποθέτησε στον θεσμικό σας ρόλο με τι κριτήρια το έκανε αυτό; Μήπως δεν είστε εσείς άξιος για να είστε εκεί που είστε; Η δικιά σας αριστεία είναι ρετσινιά ή έχει πλυθεί το ρετσίνι σε κομματικά-ιδεολογικά λουτρά.

Links:

Η αριστεία ως ρετσινιά –  Γιάννης Αντωνίου

H αριστεία  ως “ρετσινιά” – Χρήστος Γιανναράς

Η ιδεολογική απαξίωση της αριστείας – Παπαγγελής  Θεόδωρος Δ.

 

Συνεντευξη στο  INOCOHEN.WORDPRESS.COM

http://inocohen.wordpress.com/confessions/

Κωνσταντίνος Ευαγγελίδης:

Η μουσική είναι ανεξάντλητη. Αυτή είναι η μεγάλη της ομορφιά και ταυτόχρονα η δυσκολία της.

Την πρώτη φορά που έπαιξα πιάνο…  Ήταν σε ένα χαρτόνι που είχα ζωγραφίσει στην 1η Δημοτικού για να παίζω στο σπίτι, πριν μου αγοράσει ο πατέρας μου το πιάνο μου, ένα χρόνο αργότερα.

piano-child

Στο σχολείο, απορούσα πως μπορεί να υπάρχουν άνθρωποι που να θέλουν να ασχοληθούν με κάτι άλλο από τη μουσική. Ακόμα μερικές φορές απορώ.

Μουσική για μένα σημαίνει…   Την καθημερινότητά μου. Η μουσική είναι η δουλειά μου και είμαι πολύ περήφανος για αυτό. Τώρα γιατί επέλεξα αυτό για επάγγελμα, δεν ξέρω. Πάντα το θεωρούσα, για κάποιο λόγο, αυτονόητο. Η μουσική είναι ανεξάντλητη. Αυτή είναι η μεγάλη της ομορφιά και ταυτόχρονα η δυσκολία της.

Η αγαπημένη μου μουσική σε ταινία … Μου αρέσει πολύ ο JamesNewtonHoward και ότι έχει γράψει για τις ταινίες του Shyamalan (παρόλο που δεν μου αρέσουν οι ταινίες). Υπέροχη μουσική έχει γράψει στο Happening (η ταινία αντέχεται μετά βίας) και στο LadyinTheWater. Μου αρέσει πολύ οHansZimer, εντυπωσιάστηκα πως έντυσε μουσικά το SherlokHolmes. Προσέφερε πάρα πολύ στην ταινία. Η προσαρμοστικότητά του και ο πειραματισμός του με τον ήχο και τις ενορχηστρώσεις δείχνει πόσο μεγάλος συνθέτης είναι. Τελευταία έχω κολλήσει με έναν τρομερό Γάλλο συνθέτη τον AlexandreDesplat. Σε μια ταινία που δεν έχει ουσιαστικά μουσική, το Carnage του Polanski, ακούγοντας το θέμα των τίτλων, εντυπωσιάστηκα και άρχισα να ψάχνω για αυτόν (Philomena,TheKing’sSpeech, ΗarryPoter).

Konnos

Η έμπνευση έρχεται … ζώντας και προσπαθώντας. Όπως ο καθένας το εννοεί.

Με τα παιδιά μου…  Έχω ωριμάσει, μικραίνοντας. Κάνω πράγματα που είχα ξεχάσει πόσο απολαυστικά είναι. Παιδικές χαρές, βόλτες, πικ-νικ, παιχνίδια. Με τα παιδιά σου ανοίγει μία πόρτα στη ζωή, που δεν μπορούσες καν να φανταστείς ότι υπάρχει, πριν από αυτά.

Αγώνες Δημιουργίας Ελληνικού Τραγουδιού – ΑΠΟΡΙΕΣ

Οι Αγώνες Δημιουργίας Ελληνικού Τραγουδιού γίνονται στην Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών για 3η χρονιά από το Ελληνικό Σχέδιο. Το τραγούδι μας “Απορίες” σε μουσική δική μου, στίχους της Σταυρούλας Παγώνα και με ερμηνεύτρια την Αναστασία Έδεν προκρίθηκε και θα διαγωνιστεί μαζί με 19 άλλα τραγούδια το Σάββατο 21 Δεκεμβρίου 20:00 στην Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών. sgt agones

 

Μουσική για το “Φύλλα της”

 

Το “Φύλλα της” του Ανδρέα Φλουράκη κάνει πρεμιέρα στις 22/2/2013 στην κεντρική σκηνή του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Σερρών για 6 παραστάσεις στο πλαίσιο των θεατρικών αναλόγιων που έχει θεσπίσει το θέατρο.

Ο Κωνσταντίνος Ευαγγελίδης γράφει την μουσική για τον θεατρικό μονόλογο που ερμηνεύει η Καλλιόπη Ευαγγελίδου σε σκηνοθετική επιμέλεια του Παναγιώτη Μέντη.Η παραγωγή είναι του ΔΗΠΕΘΕ Σερρών.

Στις 22,23,24/2 & 1,2,3/3

FYLLA THS THEATRE

 

Figure Of Sound @ Beton7

Figure of Sound live @Beton7
A new band created by Manolis Manousakis and Constantinos Evangelidis with an experimental electronic sound playing on electric nights festival in Beton7 @ 23/11/12 16:00 
 

Honorary Distinction For Best Music

Τιμητική Διάκριση Καλύτερης Μουσικής στο 35ο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας για την ταινία EVERGREEN της Ιφιγένειας Κοτσώνη.

Honorary Distinction for Best Music in 35th Short Film Festival of Drama for EVERGREEN by Iphigeneia Kotsoni